1. Tanrı, Mısır Ülkesi’nde Moşe ve Aaron’a konuşarak [şöyle] dedi:
2. “Bu ay sizin için ayların başı olacak. Yılın ayları açısından bu
[ay] sizin için birincidir.
3. “Tüm Yisrael toplumuna konuşun ve herkesin, kendilerine bu ayın
10’unda atasal aile başına bir davar yavrusu – her ev [halkı] için bir davar
yavrusu – almasını söyleyin.
4. Eğer ev [halkı] bir davar yavrusu için [sayıca] az kalırsa, bu
durumda, kişi hesabına göre, [yavruyu] kendisi, evine yakın olan bir komşusuyla
[ortak olarak] alsın. Her kişi, yeme kapasitesi oranında bu davar yavrusu
üzerinde pay sahibi olmalıdır.
5. “Kendinize [alacağınız] bu davar yavrusu, kusursuz, erkek ve bir
yaşında olmalıdır. [Yavruyu] Ya koyunlardan ya da keçilerden seçin.
6. ve [yavru] bu ayın 14’üne kadar gözetiminizde olsun. “[O gün]
Öğleden sonra, tüm Yisrael cemaati topluluğu onu kessinler.
7. Sonra, kandan [bir miktar] alıp, [korbanı] yiyecekleri
evlerdeki [kapıların] iki pervazına ve kirişine sürsünler.
8. “[Korbana ait] Eti o gece yesinler. Onu [doğrudan] ateşte
kızarmış [halde]; matsa ve acı otlarla yemelidirler.
9. “Onu az pişmiş, suda haşlanmış veya [başka bir sıvıda] pişirilmiş
olarak yemeyin. Başı, bacakları ve iç organları ile birlikte, yalnızca
[doğrudan] ateşte kızarmış [olarak yenmelidir].
10. “[Etinden hiçbir parçayı] Sabaha artırmayın. Sabaha artanı
ateşte yakmalısınız.
11. “Ve onu şu halde yemelisiniz: beliniz kuşanmış, ayakkabılarınız
ayaklarınızda ve sopanız elinizde; onu aceleyle yiyin. Bu, Tanrı için Pesah-korbanıdır.
12. “O gece Mısır Ülkesi’nden geçeceğim. İnsandan hayvana, Mısır
Ülkesi’ndeki tüm behorları öldüreceğim. Mısır’ın tüm tanrılarına karşı
yargımı uygulayacağım. [Yalnız] Ben Tanrı’yım.
13. “[Kapılarınıza sürdüğünüz] Kan, içlerinde bulunduğunuz evlerin
üzerinde, sizin için bir işaret olacak. Kanı gördüğümde üzerinizden
atlayacağım. Böylece Mısır Ülkesi’ni vurduğum zaman, yok edici bela sizde
gerçekleşmeyecek.
14. “Bu [gün], sizin için hatırlanmayı gerektiren bir gün olacak ve
onu Tanrı için bir bayram olarak kutlayacaksınız. Onu ebedi bir kanun olarak
tüm nesillerinizde kutlamalısınız.
15. “Yedi gün boyunca matsa yiyin. Ancak ilk gün [öncesinde]
mayayı evlerinizden tamamen kaldırmış olmalısınız; çünkü ilk günden yedinci
güne kadar her kim hamets yerse, o can Yisrael’den kesilip atılacaktır.
16. “Sizin için, ilk günde kutsiyet ilanı ve [ayrıca] yedinci günde
kutsiyet ilanı olacak. [Bu günlerde] Hiçbir Melaha yapılmayacaktır.
Sadece ve sadece her can için yemeye uygun [yiyeceklerin hazırlanması amaçlı]
olanlar; sizin için, yalnızca bu [türdeki bir Melaha] yapılabilir.
17. “Matsaları gözetmelisiniz; çünkü topluluklarınızı Mısır
Ülkesi’nden tam olarak bu günde çıkarmış olacağım. [Dolayısıyla] Bu günü, ebedi
bir kanun olarak tüm nesillerinizde korumalısınız.
18. İlk [ayda], ayın 14’ü akşamı matsa yemelisiniz; ayın
21’i akşamına kadar.
19. Yedi gün boyunca, evlerinizde [kesinlikle] maya bulunmamalıdır.
Zira her kim mayalı herhangi bir şey yerse, Ger ya da doğuştan Yahudi
[olmasına bakılmadan], o can Yisrael toplumundan kesilip atılacaktır.
20. Mayalı olan hiçbir şey yemeyin. Yaşadığınız her yerde, matsa
yiyin.”
21. Moşe, Yisrael’in tüm ileri gelenlerine seslendi ve onlara
“Aileleriniz için kendinize bir davar çekin ya da alın ve Pesah-korbanını
kesin” dedi.
22. “Bir demet zufa otu alıp, kaptaki kana bandırın. Kaptaki kandan
[bir miktarı, kapıdaki] kirişe ve iki pervaza değdirin. Ve siz – sabaha kadar
hiçbiriniz evinin kapısından çıkmasın.
23. “Tanrı, Mısır’ı vurmak üzere [ülke içinden] geçecek. Kirişin ve
iki pervazın üzerindeki kanı gördüğü zaman, Tanrı o kapıyı atlayacak ve
Yokedici’ye, evlerinize girip ölümcül vuruşu yapma izni vermeyecek.
24. “Bu uygulamayı kendin ve çocukların için ebedi bir kanun olarak
koruyun.
25. Tanrı’nın söz vermiş olduğu üzere size vereceği ülkeye
gireceğiniz zaman bu ibadeti korumalısınız.
26. Çocuklarınız size ‘Bu ibadetin size ne yararı var?’ dedikleri
zaman,
27. ‘Bu, Mısır’ı [ölümle] vurduğu zaman, Bene-Yisrael’in Mısır’daki
evlerinin üzerinden atlayarak evlerimizi bağışlayan Tanrı için [yapılan] Pesah-korbanıdır’
diyeceksiniz.” Halk diz kırdı ve [birlikte] eğildiler.
28. Bene-Yisrael gittiler; Tanrı’nın Moşe ve Aaron’a verdiği talimatı
harfiyen uyguladılar.
29. [Tam] Gece yarısıydı. Tanrı, Mısır Ülkesi’ndeki – tahtında
oturan Paro’nun behorundan, esirin behoruna kadar – tüm behorları;
ayrıca hayvanların tüm behorlarını öldürdü.
30. Paro geceleyin [yatağından] kalktı; o, tüm danışmanları ve tüm
görevlileri. Mısır’da büyük bir feryat koptu; çünkü içinde ölü olmayan ev
yoktu.
31. [Paro] Geceleyin Moşe ve Aaron’a seslendi ve “Kalkın; çıkın
halkımın içinden!” dedi. “Hem siz, hem Bene-Yisrael – gidin ve söylemiş
olduğunuz gibi Tanrı’ya ibadet edin!
32. Davarınızı da sığırınızı da alın. Tıpkı dediğiniz gibi! Ve
gidin! Beni de mübarek kılın!”
33. Mısır [halkı,] onları ülkeden çabucak göndermek için halkı
sıkıştırıyordu. Çünkü
“Hepimiz ölüyoruz!” diyorlardı.
34. Halk, hamurunu henüz mayalanmamışken – [ayrıca] artıklarını –
giysilerine sarılı bir şekilde omuzlarının üstünde götürdü.
35. Bene-Yisrael Moşe’nin söylediğine göre hareket etmişler;
Mısırlılar’dan gümüş eşyalar, altın eşyalar ve giysiler istemişlerdi.
36. Tanrı da halkın Mısırlılar gözünde statü kazanmasını sağladı ve
[Mısırlılar, istenenleri] verdiler. [Böylece Bene-Yisrael] Mısır’ı boşalttılar.
37. Bene-Yisrael, Rameses’ten Sukot’a yolculuk ettiler. Çocuklar
dışında 600.000 kadar yaya erkek [vardı].
38. Erev Rav da onlarla çıktı; davar ve sığır, son derece
yüklü sürüler de [yanlarındaydı].
39. Mısır’dan çıkardıkları hamuru matsa çörekleri [şeklinde]
pişirdiler. Zira Mısır’dan kovuldukları ve [dolayısıyla] oyalanamadıkları için,
[hamur] mayalanmamıştı. Kendilerine yolluk da hazırlamamışlardı.
40. Bene-Yisrael’in, Mısır’da [da] oturdukları yaşantı [süresi] 430
yıldır.
41. Bu 430 yılın bitiminde – tam olarak o günde – Tanrı’nın tüm
Orduları Mısır Ülkesi’nden çıktılar.
42. Bu, Tanrı için [Bene-Yisrael’i] Mısır Ülkesi’nden çıkarma
konusundaki gözetim gecesidir. Tanrı’nın gecesi budur ve tüm Bene-Yisrael için
nesilleri boyunca gözetim [temasını içerecektir].
43. Tanrı Moşe ve Aaron’a “Pesah[-korbanın]ın yasası
şudur” dedi: “Hiçbir yabancı ondan yiyemez.
44. Kişiye ait parayla alınmış her köle [ile ilgili kanun: Önce]
onu sünnet etmelisin; [efendi] ondan [ancak] o zaman yiyebilir.
45. Bir geçici mukim ya da bir ücretli işçi ondan yiyemez.
46. “Tek bir grup halinde yenmelidir. Etten [hiçbir parçayı] bu
gruptan dışarı çıkarma. Ayrıca onda kemik kırmamalısın.
47. “Tüm Yisrael toplumu bu [uygulamayı] yerine getirmelidir.
48. Bir Ger senin yanında yaşıyorsa ve Tanrı Adına Pesah [-korbanı]
yapacaksa, [öncelikle sorumluluğundaki] tüm erkekleri sünnet etmelidir. O zaman
uygulamaya katılabilir ve doğuştan Yahudi gibi olacaktır. Fakat hiçbir
sünnetsiz ondan yiyemez.
49. Hem doğuştan Yahudi için, hem de aranızda yaşayan Ger için,
tek bir kanun [geçerli] olacaktır.”
50. Tüm Bene-Yisrael, Tanrı’nın Moşe’ye ve Aaron’a verdiği talimatı
harfiyen uyguladılar.
51. Tam olarak bu günde oldu: Tanrı, Bene-Yisrael’i organize
gruplar halinde Mısır Ülkesi’nden çıkardı.