1. Tanrı Moşe’ye [şöyle] dedi: “Paro’ya gel ve ona İbraniler’in Tanrısı Aşem Adına şunları söyle: Halkımı salıver ki Bana ibadet edebilsinler!
2. Çünkü eğer salıvermeyi reddeder ve onları tutmayı sürdürürsen,
3. Tanrı’nın Gücü, çayırdaki hayvanlarına yönelecek. Atlar, eşekler,
develer, sığır ve davar, son derece ciddi bir salgın [sebebiyle telef
olacaklar].
4. “Tanrı, Yisrael’in hayvanları ile Mısır’ın hayvanları arasında
ayırım yapacak ve Bene-Yisrael’e ait olanlardan bir tanesi bile ölmeyecek.
5. Tanrı [bunun için] kesin bir vakit de belirledi: Tanrı ülkede bu
sözü yarın gerçekleştirecek.”
6. Tanrı bu sözü ertesi gün gerçekleştirdi ve Mısır’ın tüm
hayvanları telef oldu. Bene Yisrael’in hayvanlarından ise bir tane bile ölmedi.
7. Paro [birilerini] gönderdi ve Yisrael’in hayvanlarından bir
[hayvan] bile ölmediğini öğrendi. Yine de Paro’nun kalbi sertleşti ve halkı
salıvermedi.
8. Tanrı, Moşe ve Aaron’a “İkişer avuç dolusu kurum alın ve Moşe
onu Paro’nun gözleri önünde gökyüzüne doğru savursun” dedi.
9. “[Bu attığınız,] Tüm Mısır Ülkesi üzerinde toz şeklini alacak ve
Mısır Ülkesi’nin her yerinde insanlarla hayvanların üzerine düştüğünde, çıbanlara
dönüşen egzamaya yol açacak.”
10. Kurumu aldılar ve Paro’nun önünde durdular. Moşe onu gökyüzüne
savurdu ve insanlarla hayvanlarda, çıbanlara dönüşen egzamalar baş gösterdi.
11. Medyumlar egzama yüzünden Moşe’nin önünde duramadılar; çünkü egzama
medyumlarda ve tüm Mısır’da etkiliydi.
12. Tanrı, Paro’nun kalbine güç verdi ve [Paro,] tıpkı Tanrı’nın
Moşe’ye söylemiş olduğu gibi onları dikkate almadı.
13. Tanrı Moşe’ye “Sabah erken kalk ve Paro’nun önünde hazır dur”
dedi. “Ona, İbraniler’in Tanrısı Aşem Adına şunları söyle: Halkımı
salıver ki Bana ibadet edebilsinler!
14. Çünkü bu kez tüm Felaketlerim’i [tam] kalbine göndermek
üzereyim. Danışmanlarına ve halkına [zarar verecekler]. Amacı, tüm dünyada
Benim gibisi olmadığını anlamandır.
15. “Zira şimdi – Gücüm’ü gösterip seni ve halkını [hayvanlara gelen]
salgınla vurabilirdim ve yeryüzünden tamamen silinebilirdin.
16. Ancak şunun için hayatta kalmanı sağladım: Sana Kuvvetim’i
göstermek ve bu şekilde İsmim’in tüm dünyada anlatılması için.
17. Sen ise hala Halkım’ı eziyor, onları salıvermiyorsun.
18. Yarın tam bu vakitte, kurulduğundan bu yana Mısır’da hiçbir
benzeri olmamış bir dolu yağdıracağım.
19. Ve şimdi; [tellallar] gönder ve sürülerinle çayırda sana ait
olan her ne varsa [kapalı yerlere] toparla. Çayırda bulunup kapalı yerlere
girmeyen tüm insan ve hayvanlar, dolu üstlerine boşandığında ölecektir.”
20. Paro’nun tebaası arasında Tanrı’nın Sözü’nden çekinen,
hizmetkarlarının ve sürülerinin kapalı yerlere kaçmalarını sağladı.
21. Tanrı’nın Sözü’nü dikkate almayanlar ise hizmetkarlarıyla
sürülerini dışarıda bıraktı.
22. Tanrı Moşe’ye [şöyle] dedi: “Elini gökyüzüne doğru uzat. Mısır
Ülkesi’nde dolu yağışı gerçekleşecek; Mısır Ülkesi’ndeki insan, hayvan ve tüm
çayır bitkilerinin üzerine [boşanacak].”
23. Moşe asasını gökyüzüne doğru uzattı ve Tanrı gök gürültüleri ve
dolu başlattı; toprağa doğru ateş yürüdü. Tanrı Mısır Ülkesi’ne dolu yağdırdı.
24. Dolu yağışı, her dolu tanesi içten ateşle tutuşmuş halde, son
derece ağır bir şekilde gerçekleşti. Öyle ki, [Mısırlılar] bir ulus haline
geldiklerinden beri Mısır Ülkesi’nde böylesi olmamıştı.
25. Dolu, Mısır Ülkesi’nin tümünde insandan hayvana kadar, dışarıda
olan herkesi öldürdü. Tüm çayır bitkilerini mahveden dolu, çayırdaki tüm ağaçları
da parçaladı.
26. Sadece, Bene-Yisrael’in yaşadığı yer olan Goşen bölgesinde dolu
gerçekleşmemişti.
27. Paro [birilerini] gönderip Moşe ve Aaron’u çağırttı. Onlara “Bu
kez [gerçekten] günah işledim!” dedi. “Dürüst olan Aşem’dir; kötü
olanlar ise ben ve halkımdır!
28. Aşem’e yakarın. Bu Tanrısal gök gürültüleri ve dolu
fazlasıyla yeterli. Sizi salıvereceğim. Artık [burada zorla] durmayacaksınız.”
29. Moşe ona “Şehirden çıktığım gibi ellerimi [duayla] Tanrı’ya
açacağım” dedi.
“Gök gürültüleri sona erecek ve dolu devam etmeyecek. Böylece
dünyanın Tanrı’ya ait olduğunu kavrayacaksın.
30. “Sen ve tebaana gelince; Tanrı Aşem’den hala
çekinmediğinizi gayet iyi biliyorum.
31. Keten ve arpa mahvoldu; çünkü arpa olgunlaşmış ve keten,
sapının içindeydi.
32. Fakat buğday ve kaplıca buğdayı zarar görmedi; çünkü onlar geç
filizlenir.”
33. Moşe Paro’nun yanından çıkıp şehri [terk etti] ve ellerini
Tanrı’ya açtı; gök gürültüleri ve dolu sona erdi; yağmur yere ulaşmadı.
34. Paro yağmur, dolu ve gök gürültülerinin sona erdiğini görünce
günah işlemeye devam etti; kalbini sertleştirdi – hem o, hem de danışmanları.
35. Paro’nun kalbi güçlenmişti ve tıpkı Tanrı’nın Moşe aracılığıyla
söylemiş olduğu gibi Bene-Yisrael’i salıvermedi.