1. Eğer bu hırsız [geceleyin] normal olmayan yollarla girmeye çalışırken görülür, darbe alıp ölürse, bu cinayet sayılmaz.
2. Ancak olay gündüz vakti gerçekleşmişse [onu öldürmek] cinayettir.
[Bir hırsız, çaldığını] Tazmin etmekle yükümlüdür. Eğer [imkanı] yoksa,
hırsızlığı karşılığında [tazminat için, köle olarak] satılır.
3. Eğer – canlı bir boğa, eşek ya da davar olsun – çalıntı mal
elinde bulunursa, iki katını ödemelidir.
4. Bir adam tarla ya da bağda [hayvanını] otlatırken, hayvanını serbest
bırakır ve [hayvan gidip] başkasına ait arazide otlarsa, [sahibi, zararı] en
iyi tarlası ve en iyi bağıyla tazmin etmelidir.
5. Bir ateş kontrolden çıkıp dikenlere sıçrarsa ve buğday balyaları,
biçilmemiş buğday veya tarla [yanıp] tükenirse, ateşi yakan, [zararı]
kesinlikle tazmin etmelidir.
6. Bir adam, akranına, emanet olarak para ya da kaplar verir ve [bu
emanet, iddiasına göre, emanetçi] adamın evinden çalınırsa [kanun şudur:] Eğer
hırsız bulunursa, [hırsız, normal] çift ödemeyi yapar.
7. Eğer hırsız bulunmazsa, ev sahibi, akranının malına el uzatmadıysa
mahkemeye getirilir.
8. Bir boğa, eşek, davar, giysi ya da [iddia edilen] herhangi bir
kayıpla ilgili olsun, her türlü sahtekarlık durumunda, [tanıklar] “Evet budur”
dediği zaman, iki tarafın iddiaları mahkemeye kadar gelir. Mahkemenin suçlu
bulduğu [taraf], akranına çift ödeme yapmalıdır.
9. Bir adam, akranına, emanet olarak eşek, boğa, davar ya da başka
herhangi bir hayvan verir, [bu hayvan] ölür, sakatlanır veya gasp edilirse ve
görgü tanığı yoksa [kanun şudur:]
10. [Emanetçi] Akranının malına el uzatmadıysa, ikisi arasında “Aşem”
yemini gerçekleşir. [Hayvanın sahibi, bunu] Kabul etmelidir ve [emanetçi hiçbir
şey] ödemez.
11. Fakat eğer [hayvan, emanetçinin] yanından çalınmışsa,
[emanetçi, hayvanın] sahibine tazminat ödemelidir.
12. Eğer [hayvan, bir yırtıcı hayvan tarafından] parçalanmışsa,
[emanetçi,] kanıt getirdiği takdirde, parçalanmış hayvanı tazmin etmez.
13. Bir adam akranından [herhangi bir mal] ödünç alır, [bu mal]
kırılır ya da ölürse ve [malın] sahibi [malı ödünç alanla] birlikte [çalışıyor]
değilse, [ödünç alan] tam tazminat ödemelidir.
14. Eğer [malın] sahibi, [ödünç alanla] birlikte [çalışıyor] ise,
[ödünç alan, kaybı] tazmin etmez. Eğer [mal] kiralık [alınmış] ise, kirasıyla
gelmiştir.
15. Bir adam, nişanlanmamış bir bakireyi baştan çıkarır ve onunla
yatarsa, onu kendisine eş [olarak almak üzere] evlilik antlaşmasını sağlamalıdır.
16. Eğer [kızın] babası, [kızını] ona vermeyi reddederse, [adam]
bakirelerin evlilik antlaşmalarına uygun miktar da gümüş öder.
17. Büyücü bir kadını yaşatma.
18. Hayvanla yatan herkes idam edilecektir.
19. [Başka] tanrılara kurban kesen, ölüme mahkum edilecektir.
[İbadet] Özellikle ve yalnız Aşem adına [yapılabilir].
20. Bir yabancıyı iğneleme ve ona zulmetme; çünkü [siz de] Mısır’da
birer yabancıydınız.
21. Hiç bir dul veya yetime eziyet etmeyin.
22. Eğer ona eziyet edersen…! Çünkü bana feryat ederse, feryadını
mutlaka dikkate alacağım.
23. [O zaman] Öfke mi gösterecek, sizi kılıçla öldüreceğim; öyle
ki, eşleriniz dul, çocuklarınız ise yetim kalacaklar.
24. Halkım’a, yanındaki fakire borç para vereceğin zaman, ona
alacaklı gibi davranma. Onun üzerine faiz yüklemeyin.
25. Eğer akranının giysisini [borca karşılık] teminat olarak
alırsan, onu güneş batana kadar, ona geri vermelisin.
26. Çünkü tek örtüsü budur; derisi için giysisidir o – neyle
yatsın? Bu yüzden, Bana feryat ederse, dikkate alacağım – çünkü Lütufkar’ım
Ben.
27. Yargıçlara beddua etme. Halkında [herhangi bir] lidere lanet
okuma.
28. Turfanda ve tarımsal bağışlarının sırasını bozma. Behor oğullarını
Benim için ayır.
29. Boğan ve davarın içinde benzer şekilde davran. [Behor yavru]
Yedi gün boyunca annesiyle olmalıdır. Sekizinci günde onu Benim için ayırabilirsin.
30. Benim için kutsal insanlar olun. Kırda [yırtıcı bir hayvan
tarafından] parçalanmış eti yemeyin; köpeğe atın onu.