1. Halk Moşe’nin dağdan inmekte geciktiğini gördü. Aaron’un çevresine toplanan halk, ona “Kalk; bize önümüzde gidecek bir yol gösterici yap” dediler. “Çünkü şu Moşe – bizi Mısır’dan çıkaran kişi – ona ne olduğunu bilmiyoruz.”
2. Aaron onlara “Eşlerinizin, oğul ve kızlarınızın kulaklarındaki
altın küpeleri çıkarıp bana getirin” dedi.
3. Tüm halk, kulaklarındaki altın küpeleri çıkardı. [Bunları]
Aaron’a getirdiler.
4. [Aaron, getirdiklerini] Ellerinden aldı, onu bir kumaşın içinde
topladı ve bunu dökme bir buzağı haline getirdi. [İçlerinden bazıları] “Seni
Mısır’dan çıkaran tanrın budur ey Yisrael!” dediler.
5. Aaron [durumu] görünce, önünde bir mizbeah inşa etti.
Sonra Aaron bir duyuruda bulunarak “Yarın Aşem Adına bayramdır!” dedi.
6. Ertesi gün erkenden kalktılar. Ola-korbanları yaptılar ve
Şelamim-korbanları getirdiler. Halk yiyip içmeye oturdu, sonra da cümbüş
için kalktı.
7. Tanrı, Moşe’ye konuşarak, ona “Git; in!” dedi. “Çünkü Mısır
Ülkesi’nden çıkardığın halkın yozlaştı.
8. Onlara emretmiş olduğum yoldan çabuk saptılar. Kendilerine dökme
bir buzağı yaptılar. Ona eğilip, ona kurban keserek ‘Seni Mısır Ülkesi’nden
çıkaran tanrın budur ey Yisrael!’ dediler.”
9. Tanrı, Moşe’ye “Bu halkı gördüm” dedi. “Dik başlı [bir halk bu].
10. Şimdi – bırak Beni ve Öfkemi onlara karşı salıverip onları
tüketeyim. Sonra, seni büyük bir ulus haline getireceğim.”
11. Moşe, Tanrısı Aşem’e yakardı: “Ey Aşem!” dedi.
“Mısır Ülkesi’nden büyük bir güçle ve zor kullanarak çıkardığın Halkın’a karşı
Öfkeni neden salıveresin?
12. Neden Mısır, ‘[Tanrı] Onları kötü niyetle – onları dağlarda
öldürmek ve yeryüzünden tüketmek için çıkardı’ diyebilsin? Öfkenden dön ve
Halkın’a yönelik kötülükten Kendini alıkoy!
13. “Kulların Avraam, Yitshak ve Yisrael’in uğruna! Onlara Kendi
Adına yemin ettiğini hatırına getir! Onlara ‘Soyunuzu gökyüzünün yıldızları
kadar çoğaltacak, bahsettiğim bu ülkeyi tümüyle soyunuza vereceğim ve [burayı]
ebediyen miras alacaklar’ demiştin!”
14. [Böylece] Aşem, Halkı’na yapmaktan bahsettiği kötülükten
Kendini alıkoydu.
15. Moşe yüzünü dönüp, elinde iki Tanıklık Levhası ile dağdan indi.
Levhalar ikişer yüzlerinde yazılıydı; yazılar hem bir yüzden hem de diğerinden
[okunabiliyordu].
16. Ve bu Levhalar Tanrı tarafından yapılmıştı; levhaların üzerine
hakkedilmiş olan yazı da Tanrı’nın Yazısı’ydı.
17. Yeoşua halkın bağrışırken ki sesini duydu. Moşe’ye “[Sanki]
Kampta savaş sesi var” dedi.
18. “Ne zafer çığlığının sesi var, ne de yenilgi ağıtının sesi”
[dedi Moşe]. “Ben [sadece] sıkıntı sesi duyuyorum.”
19. Kampa yaklaştığında, buzağıyı ve dansları görünce, Moşe öfkeye
kapıldı. Levhaları ellerinden atıp onları dağın eteğinde paramparça etti.
20. Yapmış oldukları buzağıyı aldı, onu ateşte yaktı, [toz gibi]
ince olana kadar öğüttü ve suyun üzerine saçarak, Bene-Yisrael’e içirdi.
21. Moşe, Aaron’a “Bu halk sana ne yaptı ki, onun üzerine böyle
büyük bir günah getirdin?” dedi.
22. “Efendim öfkelenmesin” dedi Aaron. “Halkın kötülüğe eğilimli
olduğunu sen de biliyorsun.
23. Bana ‘bize önümüzde gidecek bir yol gösterici yap; çünkü şu
Moşe – bizi Mısır’dan çıkaran kişi – ona ne olduğunu bilmiyoruz’ dediler.
24. Onlara ‘Kimde altın var?’ dedim ve üstlerinden çıkarıp bana
verdiler. Ateşe attım ve bu buzağı ortaya çıktı.”
25. Moşe, halkın açığa çıktığını fark etti. Çünkü Aaron onu,
düşmanları içinde hor görülmeye açık hale getirmişti.
26. Moşe kampın girişinde durup “Kim Tanrı’nın yanındaysa bana
[katılsın]!” dedi. Tüm
Levi oğulları onun yanında toplandı.
27. Onlara “Yisrael’in Tanrısı Aşem şöyle dedi:” dedi. “Her
biriniz kılıcını uyluğuna taksın. Kamp içinde kapıdan kapıya geçip dolaşın ve
kardeşiniz, akranınız ya da yakınınız [bile olsa, puta ibadet edenleri]
öldürün!”
28. Levi oğulları Moşe’nin sözüne uygun hareket ettiler ve o gün,
halktan 3000 kadar adam düştü.
29. Moşe “Bugün kendinizi Tanrı’ya [adanmış bir kabile olarak]
atanmış sayın” dedi. “Çünkü herkes oğlu ve kardeşini [bile Tanrı’nın emri
uğruna öldürmeye hazırdı]. Ve bugün [Tanrı’nın] size [özel] bir beraha
vermesine [hak kazandınız].”
30. Ertesi gün, Moşe halka “Siz çok büyük bir günah işlediniz”
dedi. “Şimdi Tanrı’nın Huzuruna çıkacağım. Belki günahınıza karşı bağışlanma
sağlayabilirim.”
31. Moşe Tanrı’ya geri döndü ve [şöyle] dedi: “Yalvarıyorum! Bu
halk büyük bir günah işledi. Kendilerine altın bir ilah yaptılar.
32. Şimdi; eğer günahlarını bağışlarsan [çok iyi]. Yoksa, lütfen
beni yazmış olduğun Kitabın’dan sil!”
33. Tanrı Moşe’ye “Kim Bana karşı günah işlediyse, kitabımdan onu
silerim” dedi.
34. Şimdi git! Halkı söylemiş olduğum [ülkeye doğru] yönlendir.
Meleğim önünde gidecek. Yine de [her] hesap günümde, onlar adına bu günahlarını
hesaba katacağım!”
35. Tanrı, Aaron’un yapmış olduğu buzağıyı yaptıkları için, halkı
[bir salgınla] vurdu.