1. Bene-Yisrael’in Mısır’dan çıktığı yılın üçüncü ayında – bu günde Sinay çölüne geldiler.
2. Refidim’den yola çıktıktan sonra Sinay çölüne gelmişler, çölde
konaklamışlardı. Yisrael orada – dağın karşısında kamp kurdu.
3. Moşe Tanrı’ya çıktı. Tanrı dağdan ona seslenerek [şöyle] dedi:
“Yaakov Ailesi’ne [tam olarak] şöyle söyleyecek, Bene-Yisrael’e anlatacaksın:
4. ‘Mısır’da yaptıklarımı ve sizi kartal kanatları üzerinde taşıyıp
ve Kendim’e yaklaştırdığımı
bizzat gördünüz.
5. Şimdi – Bana kayıtsız şartsız itaat eder, Antlaşmam’ı
korursanız; dünyanın tümü Bana ait olmasına karşın, tüm halklar arasında Benim
özel Hazinem olursunuz.
6. Siz Benim için bir Koenler krallığı ve kutsal bir ulus
olmalısınız’. Bene-Yisrael’e aktaracağın sözler bunlardır”.
7. Moşe [kampa geri] geldi. Halkın ileri gelenlerini çağırdı ve
Tanrı’nın kendisine emretmiş olduğu tüm bu sözleri önlerine sundu.
8. Halk bir ağızdan cevap verdi ve “Tanrı’nın söylediği her şeyi
yapacağız!” dediler. Moşe, halkın sözlerini Tanrı’ya geri getirdi.
9. Tanrı Moşe’ye “İşte – sana bulutun en yoğun bölümünde geleceğim”
dedi. “Bu sayede
halk [Ben] seninle konuşurken duyacak. Sana da ebediyen
inanacaklar”. Moşe halkın [bu
konudaki] sözlerini Tanrı’ya anlattı.
10. Tanrı Moşe’ye “Halka git” dedi, “ve onları bugün ve yarın
kutsiyete uygun duruma getir. [Bedenlerini ve] Giysilerini [mikveye]
daldırsınlar.
11. Üçüncü gün için hazır olsunlar; çünkü üçüncü günde, Tanrı tüm
halkın gözleri
önünde Sinay dağında açığa çıkacaktır.
12. “[Dağın] Çevresini, halk için sınırlandır. [Onlara şöyle]
Söyle: ‘Dağa çıkmaktan –
kenarına temas etmekten [bile] kendinizi sakının. Dağa temas eden
herkes kesinlikle idam
edilecektir.
13. [Bu kişiye] El değmeyecek; çünkü taşlanacak ya da [yere]
savrulacaktır. İster hayvan
olsun, ister insan – yaşatılmayacaktır. Şofar sesi
uzatıldığı zaman onların dağa çıkmalarına
izin verilecektir’.”
14. Moşe dağdan halka indi. Halkı kutsiyete uygun duruma getirdi.
[Bedenlerini ve] giysilerini [mikveye] daldırdılar.
15. [Moşe] Halka “Üçüncü güne hazır olun; kadına yaklaşmayın” dedi.
16. Üçüncü günde, sabah olurken gök gürlemeleri ve şimşekler
[başladı]. Dağın üzerinde yoğun bir bulut [vardı] ve son derece güçlü bir Şofar
sesi [duyuluyordu]. Kamptaki tüm
halk titredi.
17. Moşe, Tanrı’yı karşılamak üzere halkı kamptan çıkardı. Dağın
eteğinde hazır durdular.
18. Sinay dağı tümüyle duman salıveriyordu; zira Tanrı onun
üzerinde ateşle açığa çıkmıştı.
[Dağın] Dumanı, bir kireç ocağının dumanı gibi yükseliyordu. Bütün
dağ büyük bir şiddetle sarsıldı.
19. Şofar’ın sesi, gittikçe daha da güçleniyordu. Moşe
konuştuğunda, Tanrı ona bir Ses’le
cevap verecekti.
20. Tanrı Sinay dağında, dağın zirvesinde açığa çıktı. Tanrı
Moşe’yi dağın zirvesine çağırdı ve Moşe çıktı.
21. Tanrı Moşe’ye “Git halkı uyar” dedi. “Sakın görmek için
Tanrı’ya [yaklaşarak mevcut
konumlarını] bozmasınlar; [aksi takdirde halkın] birçoğu ölür.
22. [Normalde] Tanrı’ya yaklaşan Koenler bile kendilerini
hazırlasınlar ki Tanrı onlara hücum etmesin”
23. Moşe Tanrı’ya “Halk Sinay dağına [zaten] çıkamaz” dedi. “Çünkü
Sen bizi ‘Dağı sınırlandır ve kutsal ilan et’ diye uyarmıştın”.
24. Tanrı ona “Git in” dedi “[Sonra] Sen yanında Aaron’la birlikte
çıkacaksın. Ancak Koenler ve halk Tanrı’ya çıkmak üzere [mevcut
konumlarını] bozmasınlar, ki [Tanrı] onlara hücum etmesin”.
25. Moşe halka indi ve [bunları] onlara söyledi.