1. Tanrı Moşe’ye [şöyle] dedi: “Aaron’a [şöyle] söyle: Asanla elini nehirlere, kanallara, rezervuarlara uzat ve kurbağaları Mısır toprağı üzerine çıkart.”
2. Aaron elini Mısır sularının üstüne uzattı ve kurbağa [sürüsü]
çıkıp Mısır toprağını örttü.
3. Medyumlar gizemli yöntemlerini kullanarak aynı etkiyi sağladılar
ve kurbağaları Mısır toprağı üzerine çıkardılar.
4. Paro Moşe ile Aaron’u çağırtarak “Tanrı’ya yakarın!” dedi.
“Kurbağaları benden ve halkımdan uzaklaştırsın. Sonra halkı salıveririm,
Tanrı’ya korban yaparlar.”
5. Moşe Paro’ya “Dur seni onurlandırayım” dedi. “Senin,
danışmanların ve halkın adına, kurbağaların senden ve evlerinden kesilip sadece
Nil’de kalmaları adına tam olarak ne zaman için dua edeyim?.”
6. “Yarına!” dedi [Paro]. “Dediğin gibi olacak” diye cevap verdi
[Moşe]. Böylece Tanrımız Aşem gibisinin olmadığını anlayacaksın.
7. Kurbağalar senden ve evlerinden, danışmanlarından ve halkından uzaklaşacaklar
ve sadece Nil’de kalacaklar.”
8. Moşe, Aaron’la birlikte Paro’nun yanından çıktı ve Moşe, Paro’ya
musallat ettiği kurbağalarla ilgili olarak Tanrı’ya haykırdı.
9. Tanrı, Moşe’nin dediği gibi yaptı; evlerdeki, avlulardaki ve tarlalardaki
kurbağalar öldüler.
10. [Mısırlılar] Onları yığınlar halinde topladılar. Ülke berbat
kokuyordu.
11. Paro bir rahatlama olduğunu görünce kalbini sertleştirdi ve
tıpkı Tanrı’nın söylediği gibi onlara aldırmadı.
12. Tanrı Moşe’ye [şöyle] dedi: “Aaron’a [şöyle] söyle: Asanı uzat
ve toprağın tozuna sertçe vur. [Tozlar] Mısır Ülkesi’nin tümünde bitlere
dönüşecektir.”
13. Öyle yaptılar. Aaron asasıyla elini uzattı ve toprağın tozuna
sertçe vurdu. [Bir anda]
İnsanların ve hayvanların üzerine bit [sürüleri] doluştu. Mısır Ülkesinin
tümünde, toprağın tozu bitlere dönüşmüştü.
14. Medyumlar gizemli yöntemlerini kullanarak aynısını yapıp
bitleri üretmeye çalıştılar; fakat beceremediler. Bit [sürüleri] hem insanların
hem de hayvanların üzerinde etkiliydi.
15. Medyumlar Paro’ya “Bu işte Tanrı’nın parmağı var” dediler.
Fakat Paro’nun kalbi güçlendi ve tıpkı Tanrı’nın söylediği gibi onlara
aldırmadı.
16. Tanrı Moşe’ye “Sabah erken kalk ve suya [gitmek üzere]
çıktığında Paro’nun önünde hazır dur” dedi. “Ona Benim Adıma şunları söyle:
Halkımı salıver ki Bana ibadet edebilsinler.
17. Çünkü eğer Halkımı göndermezsen, sana, danışmanlarına, halkına
ve evlerine vahşi hayvanları saldırtacağım. Mısır’ın evleri, hatta üstünde
bulundukları toprak bile bu hayvanlarla dolacak.
18. “O gün, Halkım’ın yaşadığı yer olan Goşen’i, orada hiçbir vahşi
hayvan olmamasını sağlayarak ayrı tutacağım. Böylece Benim – Tanrı’nın – bu
dünyada [da mevcut ve aktif] olduğumu kavrayacaksın.
19. Halkım’la halkın arasındaki ayırımı vurgulayacağım. Bu mucizevi
işaret yarın gerçekleşecektir.”
20. Tanrı [dediğini] aynen yaptı; Paro’nun ve danışmanlarının
evlerine izdiham derecesinde kalabalık sürülerle vahşi hayvanlar saldırdı.
Mısır Ülkesi’nin tümünde, toprak vahşi hayvanlar sebebiyle tahrip oluyordu.
21. Paro, Moşe ve Aaron’u çağırttı. “Gidin ve [bu] ülkede
Tanrınız’a korban kesin” dedi.
22. Moşe ise “Böyle yapmamız uygun olmaz” dedi. “Tanrımız Aşem’e
korban olarak keseceğimiz [hayvanlar] Mısır için kutsaldır. Mısır’ın
kutsal saydığı bir hayvanı korban diye hem de gözlerinin önünde kesersek
bizi taşlamazlar mı?
23. Çölde üç günlük yola gitmeli ve Tanrımız Aşem’e, bize
söyleyeceği şekilde kobranlar kesmeliyiz.”
24. Paro “Sizi serbest bırakacağım” dedi. “Çölde Tanrınız Aşem’e
kobranlar kesin; yalnız çok da uzaklara gitmeyeceksiniz. [Ama önce]
Benim adıma [Tanrı’ya] yakarın!”
25. Moşe “Yanından çıktığımda Tanrı’ya yakaracağım ve vahşi
hayvanlar yarın Paro’dan, danışmanlarından ve halkından uzaklaşacak. Fakat
Paro, halkı Tanrı’ya korban kesmek üzere göndermezlik edip [bizimle] bir
daha alay etmesin.”
26. Moşe Paro’nun yanından çıktı ve Tanrı’ya yakardı.
27. Tanrı, Moşe’nin dediği gibi yaptı ve vahşi hayvanları Paro’dan,
danışmanlarından ve halkından uzaklaştırdı. Bir tane bile kalmadı.
28. Fakat Paro bu seferde de kalbini sertleştirdi ve halkı
salıvermedi.